De enige niet-Antwerpse Boekenpraat-medewerker, want ik woon al heel mijn leven in het landelijke Lichtaart. Van kindsbeen af was ik verzot op lezen, elk boek in de plaatselijke bibliotheek moest eraan geloven, ongeacht de zedelijke quotering die het had.

(Dat die toen nog bestond zegt helaas iets over mijn leeftijd.) Die liefde voor literatuur heeft mee mijn studiekeuze bepaald, al hield ik als Germanist verrassend meer van taalkunde dan van letterkunde.
Leraar worden stond aanvankelijk niet op mijn planning, maar toch ben ik na mijn studies in het onderwijs terechtgekomen en dat bleek me best te bevallen. Ik heb 40 jaar lesgegeven, waarvan 35 jaar op dezelfde school: het Sint-Jozefscollege in Herentals, de school van Ernest Claes. De laatste jaren was ik er ook coördinator.
Ondertussen bouwde ik een mooi gezinsleven uit. Ik ben al sinds 1983 gelukkig getrouwd en heb in die tijd 2 kinderen en 2 achterkleinkinderen mogen verwelkomen.
Wat ik het liefste doe? Reizen, het voorbereiden is al het halve plezier, wandelen en, nog altijd, lezen. Eenmaal per week gaan mijn man en ik salsa-dansen en verder werk ik als auteur en redacteur mee aan het jaarboek van de lokale heemkundige kring.
Luc De Keersmaecker was mijn kotgenoot in Wilrijk. Het klikte en we bleven contact houden. In september 2023 spraken we af voor een tweedaagse wandeltocht langs de Nete en tijdens het stappen maakte hij me warm voor Boekenpraat. Aanvankelijk zou ik enkel recenseren, maar ondertussen probeer ik af en toe ook te presenteren, en dat bevalt me wel. Niet alleen omdat ik veel bijleer, maar vooral omdat ik zo ook heel interessante mensen leer kennen. En dat hoop ik nog lang te kunnen doen: mijn horizon verbreden.